Vogezen fietsreis
Op 18 juni vertrokken 8 enthousiaste TWC’ers vanaf het Kloosterplein met 4 auto’s richting Munster (Frankrijk) naar het huis dat we er gehuurd hadden. Een TWC’er dacht dat hij er sneller kon zijn als hij op de fiets zou gaan. Dit lukte hem ook (chapeau) al moet gezegd dat hij wel een paar dagen eerder vertrok en niet zonder huidscheuren op de gevoelige plek aankwam.
Na een mooie en relaxte reis waar verschillende chauffeurs dachten de route wel beter te kunnen inschatten dan google of de navigatie van de eigen auto kwam uiteindelijk iedereen bij het huis aan. Een ruim opgeruimd huis met meerdere kamers, mooi gelegen op een berg in het prachtige landschap.
Dag 1
Snel de spullen gepakt en op de fiets voor een eerste rit om de omgeving te verkennen. Leon en Rob hadden prachtige routes uitgezet. Zo’n 60 km om de benen los te maken. Bekende cols als Collet du Linge en Col du Calvaire werden aangedaan. 1250 hoogtemeters en als toetje (elke dag) een klim van 1,5Km tegen 10% naar het huisje terug. Een huis op een berg heeft ook nadelen! ’s Avonds met z’n allen heerlijk gegeten in een knus restaurant midden in Munster. Voordat iedereen moe en voldaan het bed in dook was daar nog de ceremonie protecolaire met de uitreiking van de eerste bergtrui van deze ronde. Rob van Asselt had de eer!
Dag 2
Na een goed verzorgd en uitgebreid ontbijt op naar de eerste echte volle dag. 100km met 1700 hoogtemeters, de Col du Grand Ballon stond onder andere op het programma. Een mooie en pittige klim die ook door de hoge temperaturen in deze week de nodige TWC zweetdruppels op het Franse asfalt deed landen. Tijd voor de nodige verfrissende colaatjes boven op de top en vervolgens in colonne weer naar huis.
Na het aanvullen van de verbrande calorieën met een biertje en iets te snacken hebben we ’s avonds zelf gekookt en een gezellige avond met elkaar gehad op het terras bij het huis. De intensieve strijd om de bolletjestrui zette zich voort en werd vandaag veroverd door de voorzitter, proficiat Peter!
Dag 3
Wat stramme spieren in de ochtend, rekoefeningen en een goed ontbijt maakten dat iedereen weer klaar was voor de volgende rit. 75km en 1800 hoogtemeters over Le Petit Ballon, Col de Platzerwasel en Le Breitfirst. De Petit Ballon bleek toch niet zo Petit te zijn met stijgingspercentages tot wel 12%. Niettemin weer een mooie uitdagende dag en leuke sfeer. Soms wat afzien, maar altijd met een lach! Het is vakantie, nietwaar?
’s Avonds een barbecue bij het huis als beloning en het verloren vocht moest aangevuld worden natuurlijk. De sterkste wielerverhalen, anecdotes en geleverde prestaties komen dan natuurlijk voorbij. Oh ja, en ondertussen wisselde de bergtrui ook nog eens van Peter naar John Schellens die met het grootste gemak (en grootste verzet) velen de hielen liet zien.
Dag 4
Het schiet al op, we beginnen al aardig in het ritme te komen en er zijn erbij die niet meer te houden zijn. Vandaag weer een mooie rit op het programma in de niet aflatende warme zon. 100 km en 1900 hoogtemeters via col du Wettstein, Col de Freland en Trois Epis en weer de Col du Linge. We rusten even uit bij de begraafplaats van de gesneuvelden in WO I en er zijn erbij die je zo een plekje zou willen geven omdat eeuwige rust nu toch wel gewenst of noodzakelijk is. De moed verzameld en doorgegaan en je fietst je er ook wel weer doorheen. De laatste col splitst de groep zich voor een hele lange klim. ’s Avonds hebben we pannenkoeken gegeten en mijmeren we over nog een dag voor de boeg.
Dag 5
De laatste fietsdag, 75 Km en 1750 hoogtemeters. Col de la Schlucht, Col de Surceneux, Col du Louchbach, Col du Calvaire en Collet du Linge. Namen die we nooit meer zullen vergeten. Ze hebben indruk gemaakt. En we hebben ervan genoten. Wat een leuke dagen hebben we met elkaar beleefd. Sterke verhalen, gelachen, afzien en ook genieten van het fietsen en de mooie omgeving. We toosten er nog op tijdens het afsluitende etentje in Munster de laatste avond. We denken al weer na over herhaling van zo’n fietstrip volgend jaar.
Bij terugkomst in het huis nog de bekendmaking van de uiteindelijke winnaar van de bolletjestrui. Suzanne neemt hem mee naar huis, omdat ze zich als enige vrouw moeiteloos staande hield in dit wielergeweld. Gefeliciteerd Suzanne!
Dag 6
Vandaag wordt er niet meer gefietst. Het is ontbijten en spullen pakken en dan in de auto voor de volgende bestemming. Sommigen rijden door naar hun vakantie bestemming (om te fietsen!), anderen naar huis.
Het waren geweldige dagen, wie gaat er mee volgend jaar?