Diekirch – Valkenswaard 2018

Diekirch - Valkenswaard 2018

Editie 40 van Diekirch naar Valkenswaard. Wederom de Duitse variant zoals vorig jaar, echter dit jaar is de route om Aken heen geleid. Minder door de stad maar wel 8 km extra waardoor de totale lengte op 264 km uitkomt.

Voor het zover was zijn er eerst een 12-tal renners op donderdag vertrokken om de heenreis naar Diekirch op de fiets te volbrengen, samen met John en Sijmon die ons tot Thorn hebben vergezeld en een onbekende introduce. Frans en Marga hebben de renners met de camper vergezeld.

Donderdag 23 augustus

Om 08:00 uur werd bij Hans verzameld, de bagage in de camper geladen en na een lekker bakje koffie zijn we vertrokken. We waren echter nog maar 5 km van huis toen Rob zijn eerste lekke band kreeg. Snel een nieuwe erop en weer klaar voor vertrek. Zo leek het echter…… De nieuwe band was ook lek. Weer een nieuwe erop en op naar het bekende restaurant De Pannekoekenbakker in Thorn. Om de calorietjes aan te vullen hebben de meeste van ons een stevig stuk gebak naar binnen gewerkt. Toen we wilden vertrekken bleek Rob wederom een lekke band te hebben, de derde. Hij scheen tweedehands banden met korting gekocht te hebben. Gelukkig compenseert Rob zijn materiaalfouten met zijn fietskwaliteiten. Om niet teveel tijd te verliezen hebben we een reservewiel in de fiets van Rob geplaatst en Frans heeft onderweg in de camper de band vervangen.

 

 

Net na de pauze werden we wederom geconfronteerd met een lekke band van Frank, die door een gat in de weg had gereden. Even later werd de weg weer vervolgd door Limburg en we passeerden in de buurt van Roermond de grens met Duitsland. Een glooiend landschap met verkeersluwe wegen en zo hier en daar een windmolen. De temperatuur liep inmiddels aardig op richting 25 graden.

Door het oponthoud met de lekke banden, arriveerden we pas om 13:45 aan bij een pizzeria in Setterich die ons direct kwam vertellen dat hij om 14:30 ging sluiten. Snel besteld en iedereen wat pizza en pasta weggewerkt waarna we onze reis vervolgden naar Monschau. Onderweg nog wat problemen met de fiets van Hans, die een scheurtje in zijn buitenband had. Stukje dun karton erin voor nood en we konden verder.

Vóór Monschau kregen we een lange beklimming voor de kiezen. De afdaling die op zaterdag tijdens Diekirch – Valkenswaard wordt omschreven als een mooie lange afdaling van 14 km na de tweede stop in Lammersdorf. Echter nu ging het serieus omhoog; voor George appeltje-eitje in 19 minuten en voor hekkensluiter Leon een kwelling in 32 minuten volgens Strava.

Aangekomen in Monschau werden we van het eerste terras verjaagd, waarom weten we nog steeds niet. Op het tweede terras hebben we een lekker Duits biertje gedronken om vervolgens weer op onze stalen rossen (of de carbon variant hiervan) om de laatste 10 km naar hotel De Lange Man in Rohren te fietsen. Onze introducee was hier al een uur eerder aangekomen, echter we hebben deze niet meer gezien.

Fietsen werden in de garage gestald, een lekkere douche genomen en aangeschoven bij het buffet in het hotel.

’s Avonds werd er nog lekker nageborreld buiten op het terras, met uiteraard de sterke wielerverhalen van vroeger. Kortom een mooie dagafsluiting van een mooie fietsdag.

 

 

Vrijdag 24 augustus

De volgende ochtend ontbeten en rond 09:15 weer op de fiets om richting Vianden te fietsen. Meer hoogte meters dan de eerste dag maar de meeste onder ons fietsten vrij rustig om zich te sparen voor de grote reis op zaterdag. Bij de eerste rustpost bij Café Petit in Bleialf koffie gedronken met een lekker stuk Duits gebak. We misten alleen Frans en Marga. Deze bleken een Bleialf op de navigatie in het noorden van Duitsland geselecteerd te hebben en bevonden zich op 61 km van ons vandaan!

Op naar de laatste stop in Neuerburg, zo’n 20 km voor Vianden. Mooie wegen, voor deel over de VennBahn, de spoorbaan die omgetoverd is tot fietspad.

Op het terras in Neuerburg bleek onze volgauto chauffeur Frans jarig te zijn. Gezellig nog met zijn allen wat gedronken en toen kwam de laatste kuitenbijter van 17%! Dit was even doorbijten. Na een lange afdaling kwamen we rond 15:00 aan bij hotel Belle Vue in Vianden. Het zwembad, douche en terras boden de nodige ontspanning. Ondertussen waren ook de 9 fietsers uit Valkenswaard met 3 volgauto’s uit Valkenswaard gearriveerd.

’s Avonds in het hotel hebben we genoten van een pasta diner. Met de groepsindeling werd nog wat geschoven maar uiteindelijk hadden we 3 groepen samengesteld en iedereen ging op tijd naar bed.

 

Zaterdag  25 augustus

Rond 05:00 was iedereen weer paraat voor het ontbijt en de trip van Vianden naar de start in Diekirch. Ongeveer de helft kon met de volgauto’s naar de start en de andere helft ging, gewapend met verlichting en veiligheidsvestjes, op de fiets naar Diekirch. We kwamen redelijk laat in Diekirch aan en toen we aansloten bij de start was het startschot al geweest.

Het regende een beetje, het was koud en het waaide . De eerste twee dagen van de heenreis naar Luxemburg waren beduidend beter. Op weg van de start naar de eerste rustpost na 60 km op Der Schwarzer Mann werden de kaarten weer geschud. Peter zakte af van groep 2 naar 3 en Hans, Marc en John zakte af van groep 1 naar 2.

De wind en koude speelden toch wel enigszins parten en het koste meer moeite dan in 2017 toen de weersgoden ons beter gezind waren.

Bij de tweede rustpost had Marga een lekker kopje warme koffie gezet en met de speciale Marga’s pancakes hesen we ons weer in het zadel voor de volgende 60 km naar post 3. We begonnen met de lange afdaling die we op de eerste dag beklommen hadden. Het afdalen ging hier een stuk beter dan het klimmen.

Het stuk rond Aken was een grote verbetering, al voerde dit regelmatig door windmolen parken. De organisatie heeft waarschijnlijk niet in de gaten gehad dat windmolen parken niet voor niets in open vlaktes worden geplaatst. Oftewel: de laatste 80 km serieuze wind op kop! Voorts kregen we tussen de derde en vierde rustpost te maken met een harde regen/onweersbui. 10 minuten schuilen was geen overbodige luxe. Vervolgens nog een lekke band van John S. en toen hadden we alles gehad, dachten we.

Na zo’n 220 km kon groep 2 aanhaken bij een grotere groep. Het voordeel was dat we minder kopwerk hoefden te doen met de harde wind op kop. Het nadeel was dat ze vooraan niet goed aangaven wat er ging gebeuren. Gevolg: In Achel hield het fietspad ineens op en John B. viel. Niet hard maar er schoot kramp in z’n been. Gelukkig kon onze EHBO-er Stefan hulp bieden. Nadat we allemaal weer in het zadel waren geholpen, hebben we de laatste 10 km afgelegd en kwamen na 264 km weer aan op de Markt in Valkenswaard en werden we onthaald door familie, vrienden en clubgenoten. Daarna hebben de meeste nog een beetje klappertandend een afdronk gedaan bij Jo d’n Urste.

 

 

Uiteindelijk heeft iedereen op Frits na de finish gehaald. Voor de een ging het wat makkelijker dan de ander.

Eind goed al goed, maar het was een pittige versie van Diekirch – Valkenswaard!

Een grote dank gaat uit naar de organisatie Hans en Martijn en naar de volgers Frans en Marga, Hans Verspeek, Tonnie Thijssen  en Ted Verouden.

 

Houdoe en bedankt,

Tot 2019