FIETSWEEKEND 2015
VRIJDAG 29 MEI T/M MAANDAG 1 JUNI
Geraardsbergen (BE)

Komend jaar gaat het fietsweekend plaatsvinden op vrijdag 29 mei t/m maandag 1 juni. De bedoeling is dat we naar Geraardsbergen gaan, in Westvlaanderen. Voor meer info zie www.degavers.be

Dit is een reis van 150 km (dus wel ‘’ff’ trainen van tevoren) In 2010 zijn een aantal leden hier ook al eens geweest met een fietsweekend en dit was goed bevallen. Zaterdag en zondag gaan we ritten in de omgeving rijden die varieren in afstand naar gelang in welke groep/snelheid je die dag wilt rijden. Voor de snellere mannen en vrouwen wat langere afstanden en meer klimwerk. Voor degenen die dit niet aankunnen/willen een kortere dan wel vlakkere versie. Maandag is de terugreis, wederom op de fiets. Bagage wordt door Roel vervoerd.

We hebben 2 stuks 8-10 persoons bungalows gerserveerd, dus voor max. 20 personen. Mochten zich er nog meer mensen aanmelden gaan we proberen meer bungalows bij te huren. Desnoods heeft de jeugdherberg nog bedden en er is ook een camping bij. Overnachtingsmogelijkheden genoeg dus. De kosten voor deelname gaan tussen de €100 en €135 bedragen. Dit is incl. alles. Als je mee wilt adviseren we zo snel mogelijk aan te melden via de mail en bij Roel. We vragen een waarborg van €50,- die overgemaakt moet worden bij aanmelding.

p.s de Muur is optioneel

Verslag 2013: (Voor meer verslagen van voorgaande jaren klik hier)


Vrijdagmorgen 14 juni;
Verzamelen! Roel, Jan L., Eric, Jef, Willy, Loek, Henk P. , Hans S., Hans V., Frans V., Sijmon, Henk van W., Frans W. en ik (Mariska) zouden wat kilometertjes en tevens hoogtemetertjes gaan maken in de Waalse Ardennen.
Om 8.30 uur koffie met taart bij Roel; Rob zou ook meegegaan zijn maar wegens een onfortuinlijke valpartij enkele weken daarvoor zat hij nu nog met 2 armen in het gips. Hij was er om ons uit te zwaaien. Marco zou ook van de partij geweest zijn met het fietsweekend, ware het niet dat hij bij dezelfde valpartij als Rob zijn sleutelbeen had gebroken.
Roel had dit jaar een aanhanger erbij geregeld met daarop een fietsendrager voor 5 fietsen; wat een optimisme over onze klimkwaliteiten!!!
Rond 9 uur Nederlandse tijd ging het zwikkie richting het zuiden; we reden via Bocholt, As, Zutendaal, Riemst, Halembaye, Visé, Fleron, Louveigne, Spa en verder langs de Ambleve naar Trois Ponts. Roel was de volgauto en de 13 dapperehenkies (waarvan 1 ingrid) trapten aardig de kilometertjes weg. Het was 20 graden en wat wind, prima fietsweer zou je zeggen.

Na zo’n 50 km in Zutendaal pauzeerden wij bij een alleraardigste fietstaverne met een binnenplaatsje in het centrum . Jan zat verbazend stil; de helmcamera snorde voor de ‘Fietsweekend; the movie’ die weer hoge kijkcijfers zou gaan halen bij de leden van TWC Valkenswaard. Na een boterhammetje links en een peperkoekje rechts vervolgden wij onze weg naar het wonderschone Ardennaisgebergte. De weg werd vervolgd, koersend richting Fleron.
Het begon lichtelijk te golven; en dan zie je toch wat meer fluctuaties in het peloton verschijnen. Je hebt klimmers en dalers werd allengs duidelijk. (jaja, sommigen geen van 2en ?. ) Het lichaamsgewicht speelt daar bij een cruciale rol. Het plezier werd er niet minder om; we waren er niet om uitgerust aan te komen tenslotte. De Hallembaye mocht zich in een bezoek van ons verheugen al deden wij dat met ietwat versnelde hartslag. Na zo’n klim volgt gelukkig altijd weer een afdaling. Waar je bij het stijgen soms 6 km per uur gaat, gingen sommigen van ons met 80 naar beneden, waardoor je toch weer op een gemiddelde van 43 km per uur uitkomt , haha!

Na de beklimming bij Visé en nog wat heuveltjes arriveerden we na 100km bij de 2de stop in Fleron. Aangezien we nu nog als 1 groep fietsten, zouden we hier gezamenlijk een bakkie koffie en de lunch gebruiken. Henk W. had echter besloten de groep een stukje vooruit te fietsen en een andere route te volgen namelijk op een kruising een eindje voor Fleron ging hij links en wij rechtdoor. Een paar 100 meter verderop was de ‘lunchroom’ en daar hebben we nog een tijd op Henk gewacht. Geen Henk. Ook zijn mobiele telefoon is zo mobiel dat hij deze niet bij zich had, dus optelefoneren ging ook niet. Toen maar gebeden voor een goede afloop; met ‘’navigatie in je hoofd’’ en een Hollandse mond kom je ook een heel eind (uiteindelijk kwam Henk 30 km verder dan wij………waarover later meer. De snelle groep ging nu apart van de langzamere groep.

Nu begon het pas echt wat meer te golven; er zaten diverse klimmen in die toch diverse kilometers besloegen en een aanslag pleegden op ons beendergestel en hart en longen. De laatste 30 kilometers waren zwaar; het was tegen vijven en Stoumont is een lange klim van deze kant uit. Divers verkeer raasde langs ons af aangezien Belgie geen fietspaden kent naast de grote wegen. We passeerden la Gleize, Coo; gelukkig zagen we allengs het bord van Stavelot verschijnen. En tegen 18.00 uur reden we in een lichte afdaling richting Trois Ponts het park Landal Domaine Long Pre binnen. De snelle mannen waren er al en waren reeds ingehuisd en gedoucht. Zelfs Henk van W. had het licht gezien en vooral veel kilometers, aangezien hij ook begin van de avond arriveerde; zonder navigatie en telefoon de weg gevonden! Met her en der vragen kom je een heel eind; al met al had hij er 30 km meer opzitten dan wij met onze 156.

Een welverdiend biertje stond koud en na een douche weer helemaal fris om de macaroni voor 14 personen op tafel te krijgen. 2,5 kg gehakt vloog erin met 2 kg GROENTEN (ja ja, vies woord vinden sommigen). Het 10-persoonshuisje lag naast het 6-persoons dus wat tafels bij elkaar geschoven en toen kwam het helemaal goed. Loek en Frans W zaten wat verderop in een 2 persoonsverblijf. Maar ze mochten toch met ons meedoen; heel coulant van ons natuurlijk… tegen negenen kwam Marc S.aan vanuit thuis met de auto en die zou blijven overnachten om zaterdag een rit mee te fietsen. Roel , Jan L, Eric en Sijmon verbleven in het kleinere huisje. Het waren allemaal 2 persoonskamers al verdienden sommige de naam ‘kamer’ niet aangezien er geen raam inzat noch daglicht. Meer een hondenhok. ’s Avonds gingen de fietsen naar binnen. Marc zetelde op een luchtbedje in de woonkamer van het 10-persoons huis en werd daar midden in de nacht verblijd door een ‘’medefietsweekender ‘’ die het licht aandeed en even moest kijken of zijn fiets er nog stond. Gelukkig; deze stond er nog? Marc ‘’minder gelukkig’’ door deze onderbreking in de broodnodige rusturen.

Zaterdag 15 juni;
We zouden om 8.30 uur ontbijten; om 7 uur was er al een deelnemer wakker en al druk aan het buurten. Dat was dan de haan voor deze ochtend. Zaterdagochtend stond er voor de snelle groep 100 km op het program en voor de mindere goden 60 km. Roel en ondergetekende gingen eerst boodschappen doen (sightseeing Stavelot et Trois Ponts……; quelle suprise!) een kleine halve dag later .. Lidl gevonden.
Henk van W. en Jef besloten halverwege de route nog wat verder in te korten, die hadden vrijdag al genoeg geleden. Willy, Loek, Frans W., Eric, Jan L, Roel en Mariska startten koud meteen met 3 cols van de derde categorie; na de derde bleken we niet de route te hebben genomen van 60 km maar hetzelfde stuk als de snelle groep. Toen waren we 25 km verder en Jan L kreeg teveel last van zijn heup en besloot niet de hele route te fietsen.

Een pauze in Stavelot centrum rond enen en een brooooodje, al was het nog vroeg. Aangezien de vermoeidheid van de vorige dag nog in de benen zat hebben we vervolgens de kortste weg terug genomen en tegen half 3 waren wij al weer bij het park gearriveerd. De snellere groep kwam uiteraard later aan en hadden zo’n 90 km in hun boekje erbij kunnen schrijven. Ook de middelste groep reed niet helemaal de juiste route, en reed juist wat meer dan gepland via de route van de snelste mannen. Maar met biertje, wijntje en wat zouts op tafel werden de reserves weer wat aangevuld. Aangezien het vandaag zo’n 20 graden was en afwisselend bewolkt en zonnig, was het weer prima vertoeven buiten op ons terras.

We namen afscheid van Marc, die die dag lekker had gereden en huiswaarts ging. De lucht uit de banden gelaten, de fiets opgevouwen en in de kattebak van zijn voiture gelegd kon hij thuis nog een hapje meeeten.
Roel , Eric en ik gingen ons wijden aan de nasi . Aangezien de gemarineerde kipfilet bij Roel thuis in de vriezer was achtergebleven (zei hij ….), moesten we de in de ochtend gekochte 3 (3!) kg kipfilet gaar zien te krijgen; met 3 braadpannen verdeeld over 2 fornuizen is dat uiteindelijk gelukt. Aangezien daar wederom 2,5 kg groente in moest van mij, werd dat aardig proppen. 2 kg rijst bleek nadien iets teveel van het goede maar honger lijden is geen goed idee met een fietsweekend.
De buiken vol, de vaatwasser draaiend, de koffie liep; tijd voor een spelletje kezen. Daar er voetbal op tv was en dit veel toeschouwers trok, waren er Roel, Eric, Hans S. en ik degenen die het mensergerjenietbord en de stok kaarten ter hand namen om ouderwets te ‘ergeren’-maar-dan-anders. Dit resulteerde uiteindelijk in een klinkende overwinning voor de combi RoelHansS (die dit onbekende spel snel doorhadden!). Nadat de een na de ander zijn slaapplaats opzocht, werd het langzaam leger in de hut.

Zondag 16 juni;
Er zijn altijd en paar vroege vogels bij; vanmorgen weer eentje die besloot om om 6 uur de vaatwasser leeg te gaan ruimen en het ontbijt klaar te zetten. Jef, Jan L en Eric fietsten een kort ritje, een bezoek aan een oorlogsmuseum stond op het program. De snelle-groep-van-vandaag ging voor de 147km, de middelste groep voor de 60 km, maar dat werden er uiteindelijk zo’n 100. Roel, Henk P., Loek , Frans V ?????en Frans W. en ik hebben een mooie route gereden van uiteindelijk 66 km, met wel een lange klim erin. Maar aangezien deze vrij geleidelijk ging was dit goed te behappen. Het wegdek was echter wel van redelijk van goede kwaliteit en dat verhoogde de feestvreugde. Prachtige vergezichten, scharrelkoeien en veel groen waren onze deelgenoten. Op zo’n zondag erg weinig verkeer en al helemaal geen vrachtverkeer; dat was genieten. De route voerde ons via Malmedy en Ovivat naar het meer van Robertville, waar we aan het terras aan het water hadden willen zitten. Echter aangezien we de ingang zo snel niet konden vinden, fietsten we iets door en belandden daardoor in Waimes……waar we langs de grote weg zaten maar wel lekker in de zon.

Na 55 km begon de fiets van Roel wat te sputteren; de ketting draaide niet meer zo lekker rond en op een mooi plekje ging het toch echt niet meer en moesten de nodige reparatiewerkzaamheden verricht worden. Fiets op de kop, Roel ook (…), kettingpons erbij, schakeltje eruit en na wat gewinkel kon de tocht voortgezet worden. Niet nadat wij eerst nog even genoten hebben van een mooi uitzicht over Stavelot waar de jonge stieren vanuit hun comfortabele wei-met-weids-uitzicht (daar komt die term vandaan..) lagen en stonden te ‘’chillen’’. 10 km later arriveerden wij eind van de middag weer bij het vakantie park alwaar Jan L, Jef en Eric al weer waren. Ze waren met de fiets naar een oorlogsverzetsmuseum geweest. Jan zat wat te balen want hij was zijn telefoon kwijtgeraakt bij de brug bij Trois Ponts. Hij was al teruggereden maar hij had niets gevonden. Dan zijn eigen nummer maar gebeld; zou de vinder opnemen en waar zou de telefoon nu zijn? Het antwoord kwam echter snel want wat weerklonk er uit de achterbroekzak van Jan zelf????? Hij zat er nota bene zelf bovenop! Met het schaamrood op de kaken zei hij”; ’ík had ‘m helemaal niet gevoeld….’t Is ook zo’n kleine…. ‘’

Na dit hilarisch tafereeltje arriveerden tegen vijven de heren die de groep 1 route hadden gereden die er zo’n 100 km op hadden zitten. Eerst maar eens wat water over de bezwete lijven. Douchen is daar een geval apart. Zowel toilet als douche waren niet voorzien van sloten; althans wel van sloten maar zonder sleutels. Nou, alla, 1 toilet had een haakje op de deur. C’est tout. Dus ga je daar douchen dan moet het goed uitgekiend worden. Gelukkig was de douche buiten gezichtsveld als je de deur opendeed; zo krijg je nog wel eens onverwacht bezoek en dat tot 2 keer toe. (per ongeluk dat wel, maar wel van dezelfde persoon ?)

Eh bien, nadat iedereen zijn natje en droogje had gehad, togen wij naar het campingrestaurant alwaar bij ons laatste avondmaal zouden gaan nuttigen. Aldus geschiede en we zijn er nu achter waarom Willy, die last had van zijn knie, desondanks toch een echte berggeit is. Hij klimt als de beste want het geheim is; Dame Blanches eten! Hij had er maar liefst 3 op en er kon er nog wel eentje bij.
Na al deze overdaad (…)werd het rond 21.30 uur tijd (restaurant ging om 21 uur dicht …) om weer naar het huisje terug te gaan alwaar de kwis werd gehouden. Met daarbij 10 foto’s van wielrenners en ook 10 lastige vragen op wielersportgebied; Henk van W. wist op de meeste vragen toch het goede antwoord; na enkele rondes waar ook algemene vragen aan de orde kwamen, kwam het team van Sijmon als beste uit de bus en ging er met geweldige prijzen vandoor, zoals een pot satesaus. De jaloerse blikken waren niet van de lucht. Met veel dank aan Marco, die deze vragen heeft gemaakt maar helaas niet meekon.

Maandag 17 juni;
Wekker op half 8 want de terugreis a 146 km stond voor de deur. Na een copieus ontbijt, het maken van etenswaar voor onderweg (want op maandag is er weinig open), vervolgens de hutten opruimen en de tassen naar Roel z’n auto. Deze werd weer op zeer vakkundige wijze gepakt en gezakt. De snellere groep deed hun naam eer aan door al wat eerder weg te zijn was en de langzamere verliet om 9 uur het pand. Nu mochten we een groot stuk van dezelfde route terugrijden die we heen hadden gereden, wat inhield dat er wel een enkele klim inzat maar dat het nu hoofdzakelijk toch naar beneden ging. Quelle heureuse! Loek, Frans W., Willy, Jef, Eric, Henk van W. en ik hadden het weer mee.

Na een stop in Fleron hebben we een thermosbakkie gedaan, waar Henk van W. in een geanimeerd gesprek raakte met een bejaarde man waarbij zelfs foto’s uit diens jeugd de colbert uitkwamen. Jef besloot zijn fiets op de aanhanger te zetten en hijzelf erin waarna wij met 1 man minder verder fietsten. Na de afdaling bij Visé, bij Lanaye, wilden Roel en Jef ook de trappers nog eens beroeren waarna wij dus snel op de volgende stop zaten. Jan reed verder met Roel’s auto. Op een terras in Kanne poogden wij een lunch te verschalken en dit lukte wonderwel al was het vrij snel na de stop in Fleron.

De terugreis was vlakker uitgezet dan de heenreis dus was dit keer geen aanslag op onze conditie, echter wel op gevoelige delen op wat kinderkopjes. Hadden we eieren bij ons gehad waren deze nu goed geklutst. Zo rond half 3 arriveerden we in gemeente Zutendaal. Helaas was daar de weg opengebroken, speciaal voor ons was er echter nog beiderzijds een ‘fietspad’ gecreëerd; betonnen platen waar overheen gekoerst moest worden. Henk van W . echter ging liever veldrijden en reed dus over het zand wat barstte van de kiezel. Natuurlijk lek nadat hij uit het zand kwam. Onder het genot van een zeer donkere lucht en gerommel van boven werd de band vervangen en werden wij getrakteerd op hemelwater. En niet een beetje! Een volledige wolkbreuk werd op ons losgelaten; binnen een paar minuten doorweekt! Da’s toch altijd zo lekker soppen in je fietsschoenen……..brrrrrrrr. Helaas zie je dan ook niets meer, maar dat komt dan door de natte bril. Dus ook maar afgezet en als een mindervalide doorgebikkeld. Het hield maar niet op. Het begon allengs wat minder hard te regenen maar na een (thermos)koffiestop in As gewacht of de regen wat zou afnemen. Het was half 4 en de lol was er af.

Nog 40 km te gaan. Na wat warmers en drogers te hebben aangedaan bestegen we de fiets weer; met Jan en Jef in de auto als trouwe volgers/ voorrijders. Helaas zat er tussen Gruitrode en Bree een natte metalen roosterbrug, zo’n 100 meter lang. Net daarvoor liep het wat naar beneden dus met hogere snelheid kwamen wij deze brug op. Willy voorop hield zijn fiets recht, zij het al glibberend, en hij kwam ongeschonden deze brug over. Dit gold niet voor Roel; hij gleed weg met zijn fiets en ging onderuit. Ikzelf, daarachter, kon hem ontwijken door naar de rechterkant van de ‘brug’ te glijden, voorover te ‘duiken’ en de reling van de brug te omhelzen. Wel met het schaambeen vol op de stuurpen ( gekneusd bleek later). Henk van W. daarachter gleed ook weg en kwam ten val. Loek, Frans W en Erik daar weer achter zijn overeind gebleven. Zij hadden meer afstand gehouden op ons dus zagen het gebeuren. Zowel Henk als Roel leken wat schaaf- en vleeswonden te hebben; Roel had echter toch wel pijn aan zijn rechterhand en kon deze niet buigen; links was ook gevoelig. Henk had een diepe snee in zijn vinger en zat broodnuchter rechtopzittend met zijn vinger omhoog tegen de zijkant van de brug. Ook de benen van beider heren hebben er wel eens beter uitgezien, met diverse laesies. Natuurlijk had Roel zowel zijn mobiel als de verbandtas in de auto liggen dus de eerste hulp bestond slechts uit een bidonnetje water over Henk’s vinger gieten. Roel’s fiets was zodanig beschadigd dat daar niet meer mee te fietsen was, dus wij liepen naar een vlakbij gelegen café (Vosters) om Jan in de volgwagen te bellen om Henk en Roel op te laaien. Na diverse pogingen (……….. ) werd Jan bereikt en was hij in een mum van tijd bij het café. Hij had verderop al zitten wachten en zich af zitten vragen waar we toch bleven. Jan reed aan met Henk en Roel, dus Jef ging weer op de fiets .

Wonderbaarlijk genoeg scheen de zon weer en werd het zelfs snel warm zodat de kleding opdroogde en de weg gelukkig ook snel droog werd. Die 30 km waren uiteindelijk toch nog prettig te fietsen. Jan is met Henk en Roel in de auto naar Roel’s huis gereden, hebben daar de spullen nog uitgeladen en de tassen van eenieder. Vervolgens naar het ziekenhuis, waarna wij later vernamen dat Henk nu met 4 hechtingen in zijn vinger rondloopt en Roel een gebroken middenhandsbeentje van zijn pink heeft; en dat de stukken van dat botje naast elkaar staan. En nu met gips naar huis kwam omdat er geen traumachirurg aanwezig was. Wordt medisch vervolgd. Dus al met al een goed weekend, maar helaas wel met een tragisch einde.
Groet, Mariska

Alle foto's zijn ook te bekijken en te downloaden via Roel's foto album.
ook de filmjes zijn daar te bekijken en te downloaden via Roel's film album.
Vanaf de laatste plek kun je de foto's ook met de volledige resolutie downloaden.

Van de ritten die tijdens het weekend gereden zijn is een kaartje en een hoogteprofiel beschikbaar:

Dag-1/4: vrijdag 14 juni heen/maandag 17 juni terug:

149km: Heen route (blauw)
146km: Terug route (geel)


Heen 149km

Dag-2: zaterdag 15 juni

La Bambergen route groep-3: 32km (geel)
La Bambergen route groep-2: 102km (paars)


Hoogte La Bambergen 32km


Hoogte La Bambergen 102km

Dag-3: zondag 16 juni

Zondag route groep-3: 70km (groen)
Zondag route groep-2: 147km (paars)


Hoogte zondag 32km


Hoogte zondag 102km